1. Μεταπτυχιακές Διπλωματικές Εργασίες (ΓΠΑ)

Μόνιμο URI για αυτήν τη συλλογήhttps://kalligeneia.aua.gr/handle/10329/11

Περιηγούμαι

Τώρα δείχνει 1 - 20 από 2677

Μελέτη των πληθυσμών του λύκου (Canis lupus) στον Ν. Ευρυτανίας
Βλαχάκη, Ιουλία Φ., 2026-06-28. Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Καρπενήσι
Η παρούσα μελέτη διερεύνησε τη σύγκρουση μεταξύ κτηνοτροφίας και του Λύκου (Canis lupus) στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας, προσεγγίζοντας το ζήτημα υπό οικολογικό και κοινωνικό πρίσμα. Στόχος ήταν η αποτύπωση της παρουσίας του είδους, η ποσοτικοποίηση των απωλειών ζωικού κεφαλαίου και η διερεύνηση των στάσεων των κτηνοτρόφων απέναντι στη διατήρησή του. Η έρευνα βασίστηκε σε συνδυασμό μεθόδων πεδίου και κοινωνικής έρευνας. Η παρουσία ατόμων που ταυτίζονται φαινοτυπικά με άτομα λύκου τεκμηριώθηκε μέσω φωτογραφικών καταγραφών και από κάμερες παγίδευσης. Παράλληλα, συλλέχθηκαν δεδομένα μέσω ερωτηματολογίων από κτηνοτρόφους της περιοχής σχετικά με επιθέσεις, απώλειες, εφαρμοζόμενα μέτρα προστασίας και αντιλήψεις για το είδος. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν σημαντικό αριθμό απωλειών, με κύρια θιγόμενα τα αιγοπρόβατα και ιδιαίτερη ευπάθεια των νεαρών και παραγωγικών ζώων. Η στατιστική ανάλυση έδειξε διαφοροποιήσεις στα ποσοστά απωλειών μεταξύ ομάδων εκτροφών, ενώ η αποτελεσματικότητα επιμέρους προληπτικών μέτρων δεν εμφάνισε πάντοτε στατιστικά σημαντική επίδραση, υποδηλώνοντας τον πολυπαραγοντικό χαρακτήρα της σύγκρουσης. Σε κοινωνικό επίπεδο, διαπιστώθηκαν έντονα αρνητικά συναισθήματα έναντι του λύκου και χαμηλό επίπεδο εμπιστοσύνης προς τους κρατικούς μηχανισμούς αποζημίωσης. Ωστόσο, η πλειονότητα των συμμετεχόντων αναγνώρισε τη σημασία μη θανατηφόρων μέτρων πρόληψης. Συμπερασματικά, η σύγκρουση στην Ευρυτανία συνιστά σύνθετο κοινωνικο-οικολογικό ζήτημα, η αποτελεσματική διαχείριση του οποίου προϋποθέτει συστηματική οικολογική παρακολούθηση, βελτίωση των προληπτικών πρακτικών, ενίσχυση των αποζημιωτικών μηχανισμών και ενεργό συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας. Η διατήρηση του είδους στην περιοχή εξαρτάται από την επίτευξη ισορροπίας μεταξύ οικολογικών αναγκών και κοινωνικοοικονομικής βιωσιμότητας της κτηνοτροφίας.
Αξιολόγιση της ποιοτικής κατάστασης ξύλινων στύλων για δίκτυα κοινής ωφέλειας με μη καταστρεπτικές μεθόδους
Κόκκαλη, Δήμητρα Ν., 2026-06-30. Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Καρπενήσι
Στην παρούσα διατριβή εξετάζεται η αξιολόγηση της ποιοτικής κατάστασης των ξύλινων στύλων σε δίκτυα κοινής ωφέλειας, με έμφαση στη χρήση μη καταστρεπτικών μεθόδων ελέγχου. Οι ξύλινοι στύλοι, λόγω της μακροχρόνιας έκθεσής τους σε περιβαλλοντικούς και βιολογικούς παράγοντες, παρουσιάζουν υποβάθμιση των μηχανικών τους ιδιοτήτων, αν και ο εμποτισμός βελτιώνει τη διάρκεια ζωής τους. Με τη χρήση μη καταστρεπτικών μεθόδων αξιολόγησης, όπως ο οπτικός έλεγχος, οι τεχνικές μετάδοσης υπερήχων, η ακουστική τομογραφία, καθώς και οι μέθοδοι αντίστασης - διάτρησης, γίνεται αξιόπιστη εκτίμηση της δομικής επάρκειας των ξύλινων στύλων και ακολούθως συντήρηση ή αντικατάσταση. Παρουσιάζεται μια συγκριτική ανάλυση των μεθόδων και αναδεικνύεται η σημασία της συνδυαστικής χρήσης τους. Τέλος, παρουσιάζονται μετρήσεις πενήντα (50) κορμοτεμαχίων, κατανεμημένα σε πέντε ομάδες στην Περιφερειακή Ενότητα της Ευρυτανίας. Από την αξιολόγηση προέκυψε ότι το 88% των στύλων (44/50) πληρούν πλήρως τις απαιτήσεις, ενώ μόνο ένας στύλος κρίθηκε ακατάλληλος λόγω συνδυασμού τριών σοβαρών ελαττωμάτων (υπερβολικός ρόζος, κυματοειδείς ραγαδώσεις και μέτρια στρεψοΐνια). Επιπλέον, η μέση κωνικομορφία του συνόλου των στύλων διαμορφώθηκε στα 0,82 cm/m, αισθητά κάτω από το ανώτατο επιτρεπτό όριο του EN 14229:2010 (1,5 cm/m). Εξάγονται γενικότερα συμπεράσματα σε σχέση με τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού προτύπου EN 14229:2010 και της προδιαγραφής GR-49 της ΔΕΔΔΗΕ.
Προοπτικές και προκλήσεις της αξιοποίησης των υπολειμμάτων του αγροδιατροφικού τομέα στη διατροφή των μονογαστρικών ζώων
Αναστασιάδου, Κωνσταντίνα Μ., 2026-06-23. Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα
Η παρούσα διπλωματική μελέτη εξετάζει τις προοπτικές και τις προκλήσεις της αξιοποίησης υπολειμμάτων και υποπροϊόντων του αγροδιατροφικού τομέα στη διατροφή των μονογαστρικών ζώων, με έμφαση στους χοίρους και τα πτηνά. Η μελέτη εστιάζει αρχικά στη σημασία της χοιροτροφίας και της πτηνοτροφίας για την κάλυψη των αναγκών σε πρωτεΐνη ζωικής προέλευσης και την επισιτιστική επάρκεια, αλλά και στις πιέσεις που δέχονται οι συγκεκριμένοι κλάδοι λόγω του αυξημένου κόστους των ζωοτροφών, της εξάρτησης από συμβατικές πρωτεϊνούχες πρώτες ύλες, των διαταραχών στην εφοδιαστική αλυσίδα και των αυξανόμενων απαιτήσεων περιβαλλοντικής βιωσιμότητας. Σκοπός της εργασίας είναι να διερευνηθεί κατά πόσο τα αγροδιατροφικά υποπροϊόντα μπορούν να αποτελέσουν εναλλακτικές πρώτες ύλες ζωοτροφών, συμβάλλοντας στη μείωση της σπατάλης πόρων, στη μερική υποκατάσταση συμβατικών ζωοτροφών και στην προώθηση της κυκλικής οικονομίας. Για την προσέγγιση του θέματος αξιοποιούνται επιστημονικές δημοσιεύσεις, διαθέσιμα παγκόσμια, ευρωπαϊκά και εθνικά στατιστικά δεδομένα, καθώς και επίσημα ευρωπαϊκά και εθνικά νομοθετικά κείμενα. Με βάση αυτό το υλικό, αναλύονται η θέση της χοιροτροφίας και της πτηνοτροφίας στη σύγχρονη ζωική παραγωγή, οι βασικές αρχές διατροφής των μονογαστρικών ζώων, η σημασία του σογιάλευρου και των πρωτεϊνούχων πρώτων υλών, καθώς και οι βασικές κατηγορίες υποπροϊόντων του αγροδιατροφικού τομέα. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη θρεπτική αξία και στη χημική σύσταση των υποπροϊόντων, στην παρουσία βιοδραστικών ενώσεων, στους αντιδιαιτητικούς παράγοντες, στις τεχνολογικές δυνατότητες επεξεργασίας τους, καθώς και στις απαιτήσεις που αφορούν την ασφάλεια, την υγιεινή και την ιχνηλασιμότητα των ζωοτροφών. Από την ανάλυση αυτή προκύπτει ότι, τα αγροδιατροφικά υποπροϊόντα μπορούν, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, να συμβάλουν στη διαμόρφωση πιο βιώσιμων και αποδοτικών συστημάτων διατροφής για τα μονογαστρικά ζώα. Ωστόσο, η αξιοποίησή τους απαιτεί προσεκτικό σχεδιασμό και δεν μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση, κατάλληλη επεξεργασία, σαφές θεσμικό πλαίσιο και συνεργασία μεταξύ παραγωγών, επιχειρήσεων, ερευνητικών φορέων και συμβουλευτικών δομών. Συνεπώς, η χρήση τους μπορεί να ενισχύσει τη βιωσιμότητα και την ανθεκτικότητα της ζωικής παραγωγής, εφόσον εντάσσεται σε ένα οργανωμένο, ασφαλές και τεκμηριωμένο πλαίσιο εφαρμογής.
Σχεδιαστική πρόταση ανάπλασης του Πάρκου Ειρήνης και Φιλίας και ενοποίησης με τον Δημοτικό Κήπο Χανίων
Αναγνωστάκης, Γεώργιος Α., 2026-06-17. Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα
Στην παρούσα διπλωματική μελέτη παρουσιάζεται η πρόταση ανάπλασης του Πάρκου Ειρήνης και Φιλίας στα Χανιά και η ενοποίησή του με τον γειτονικό Δημοτικό Κήπο Χανίων, με στόχο την αισθητική, τη λειτουργική και την περιβαλλοντική αναβάθμιση της περιοχής. Η εργασία στοχεύει σε ένα χώρο ο οποίος εμφανίζει φανερά σημεία υποβάθμισης και εγκατάλειψης σε όλη την έκτασή του, παρά τις υψηλές δυνατότητες αξιοποίησης και ανανέωσής του. Αντικείμενο σχεδιασμού της μελέτης αποτελεί η αναδιοργάνωση του δικτύου κίνησης, μέσω χάραξης σαφών και συνεχών μονοπατιών χωρίς αδιέξοδα, καθιστώντας το χώρο πιο λειτουργικό και φιλικό προς τον επισκέπτη. Παράλληλα, προτείνεται ένα αναδιαμορφωμένο φυτοτεχνικό σχέδιο με στόχο τη βελτίωση του μικροκλίματος, την αισθητική ανανέωση και τη δημιουργία ενός ενιαίου τοπίου με τον Δημοτικό Κήπο. Η ανάπλαση συνοδεύεται από την εισαγωγή νέων χρήσεων στο πάρκο για την προσέλκυση νέων ομάδων επισκεπτών, όπως η σύγχρονη παιδική χαρά, ο υπαίθριος χώρος υδροπιδάκων για θερινή αναψυχή, η πίστα skatepark ως καινοτόμο στοιχείο για την πόλη, το πάρκο σκύλων και οι νέοι οργανωμένοι χώροι καθιστικών. Τέλος, μέσω επανασχεδιασμού της κύριας εισόδου επί της οδού Ανδρέα Παπανδρέου επιδιώκεται η ανάδειξη των ιστορικών στοιχείων του πάρκου οι οποίοι βρίσκονται σε κρυφό και μη προσιτό σημείο, στην υφιστάμενη κατάσταση του πάρκου. Συνολικά, η πρόταση ανάπλασης στοχεύει στη μετατροπή του πάρκου σε έναν ζωντανό, ασφαλή και ελκυστικό δημόσιο χώρο, που θα ενισχύει την κοινωνική ζωή, θα προάγει τη βιώσιμη αστική ανάπτυξη και θα ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες των κατοίκων και των επισκεπτών.
Βλάστηση και χλωρίδα των προστατευόμενων περιοχών «περιοχή θεσσαλικού κάμπου» και «περιοχή Φαρσάλων»
Αλεξίου, Δημήτριος Α., 2026-06-22. Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Καρπενήσι
Η παρούσα εργασία πραγματεύεται τη χλωρίδα και τη βλάστηση δύο προστατευόμενων περιοχών του δικτύου Natura 2000 στη Θεσσαλία: της «Περιοχή Θεσσαλικού Κάμπου» και της «Περιοχή Φαρσάλων». Στόχος της έρευνας ήταν η καταγραφή και ανάλυση της χλωρίδας, η κατάρτιση των βιοτικών, χωρολογικών και οικολογικών φασμάτων της χλωρίδας, καθώς και η φυτοκοινωνιολογική ταξινόμηση της βλάστησης με τη μέθοδο Braun-Blanquet. Πραγματοποιήθηκαν 46 φυτοληψίες κατά την αυξητική περίοδο, στις οποίες καταγράφηκαν συνολικά 77 είδη και υποείδη αγγειόσπερμων φυτών, εκ των οποίων 65 χαρακτηρίστηκαν ως διαφοριστικά των μονάδων βλάστησης. Το βιοτικό φάσμα κυριαρχείται από θερόφυτα (57%) και ημικρυπτόφυτα (33%), ενώ το χωρολογικό φάσμα από Μεσογειακά (33%) και Ευρωπαϊκά (31%) taxa, γεγονότα που επιβεβαιώνουν τον μεσογειακό χαρακτήρα της χλωρίδας και την ανθρωπογενή επίδραση στις περιοχές μελέτης. Αξιοσημείωτη είναι η παρουσία των ξενικών εγκαταστημένων (χωροκατακτητικών) ειδών (7%, 5 taxa). Από τη στατιστική ανάλυση των δεδομένων χλωρίδας διακρίθηκαν οκτώ (8) μονάδες βλάστησης, που ανήκουν σε τέσσερις (4) φυτοκοινωνιολογικές κλάσεις: υγρόφιλη παρόχθια βλάστηση (Phragmito-Magnocaricetea), παρόχθιοι θαμνώνες με κυρίαρχα είδη Rubus sanctus και Robinia pseudacacia (Artemisietea vulgaris), αγροζιζανιοκοινότητες καλλιεργούμενων εκτάσεων (Stellarietea mediae) και βλάστηση ακαλλιέργητων περιοχών (Chenopodietea). Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν την οικολογική αξία των υπό μελέτη περιοχών και την ανάγκη για συστηματική παρακολούθηση και ορθολογική διαχείρισή τους, με έμφαση στον έλεγχο των εισβλητικών ειδών και στην προστασία των παρόχθιων ενδιαιτημάτων.
Βιοδιεγέρτες και βιοφυτοπροστατευτικά προϊόντα στην καλλιέργεια της αμπέλου: in vitro και in planta αξιολόγηση τους με εφαρμογή μεταβολομικής
Λάππα, Μαρία Θ., 2026-06-23. Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα
Η άμπελος αποτελεί μία από τις σημαντικότερες καλλιέργειες παγκοσμίως, με ιδιαίτερη οικονομική και αγροδιατροφική αξία. Ωστόσο, η παραγωγή και η ποιότητα των σταφυλιών απειλούνται από πλήθος φυτοπαθογόνων οργανισμών, μεταξύ των οποίων ιδιαίτερη σημασία έχει ο μύκητας Botrytis cinerea, το παθογόνο αίτιο της τεφράς σήψης. Η ανάγκη μείωσης της εξάρτησης από τα χημικά φυτοπροστατευτικά προϊόντα, σε συνδυασμό με τις σύγχρονες απαιτήσεις για βιώσιμη γεωργική παραγωγή, έχει στρέψει το ενδιαφέρον στην αξιοποίηση βιοδιεγερτών και βιοφυτοπροστατευτικών προϊόντων. Στο πλαίσιο αυτό, σκοπός της παρούσας μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας ήταν η αξιολόγηση επιλεγμένων βακτηριακών στελεχών ως παραγόντων βιολογικής καταπολέμησης έναντι του B. cinerea, καθώς και η διερεύνηση της επίδρασης εμπορικών βιοδιεγερτών στον μεταβολισμό φυτών αραβοσίτου και αμπέλου, με εφαρμογή μεταβολομικής ανάλυσης. Αρχικά, αξιολογήθηκε in vitro η ανταγωνιστική δράση βακτηριακών στελεχών των γενών Bacillus, Pseudomonas και Paenibacillus, καθώς και στελέχους που απομονώθηκε από το εμπορικό σκεύασμα Serenade, έναντι διαφορετικών απομονώσεων του B. cinerea. Η δοκιμή πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της διπλής καλλιέργειας σε τρυβλία με θρεπτικό υπόστρωμα PDA και η παρεμπόδιση της μυκηλιακής ανάπτυξης εκτιμήθηκε ποσοτικά με χρήση του λογισμικού ImageJ. Τα στελέχη PLS 623 (Pseudomonas sp.) και PLS 591 (Bacillus sp.) παρουσίασαν τη μεγαλύτερη και πιο σταθερή ανασταλτική δράση στο σύνολο των απομονώσεων του μύκητα. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν in planta δοκιμές σε καρπούς τομάτας και ράγες σταφυλιού, όπου επιβεβαιώθηκε η παθογόνος ικανότητα των στελεχών B. cinerea B05 και Ap31, καθώς και η προστατευτική δράση των επιλεγμένων βακτηριακών στελεχών. Τα PLS 623 και PLS 591 περιόρισαν σημαντικά την ανάπτυξη του παθογόνου, υποδεικνύοντας τη δυνατότητα περαιτέρω αξιοποίησής τους ως βιολογικών παραγόντων καταπολέμησης. Παράλληλα, μελετήθηκε η επίδραση τριών εμπορικών βιοδιεγερτών —χουμικών/φουλβικών οξέων, λαμιναρίνης και εκχυλίσματος Ascophyllum nodosum— στον μεταβολισμό φυτών αραβοσίτου και αμπέλου ποικιλίας Crimson Seedless. Η μεταβολομική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με GC/EI/MS και η επεξεργασία των δεδομένων βασίστηκε σε πολυπαραγοντικές στατιστικές μεθόδους, όπως OPLS-DA και ιεραρχική ανάλυση κατά συστάδες. Στον αραβόσιτο, οι βιοδιεγέρτες προκάλεσαν διακριτή μεταβολική διαφοροποίηση σε σχέση με τον μάρτυρα, με τους VIP μεταβολίτες να σχετίζονται κυρίως με τον μεταβολισμό υδατανθράκων, αμινοξέων, οργανικών οξέων και λιπιδιακών ενώσεων. Στην άμπελο, η λαμιναρίνη συνδέθηκε κυρίως με πρώιμη μεταβολική απόκριση, ιδιαίτερα σε μεταβολίτες του κύκλου Krebs, ενώ το εκχύλισμα φυκιών παρουσίασε πιο σταθερή και παρατεταμένη επίδραση, επηρεάζοντας μεταβολίτες που σχετίζονται με τον φαινυλοπροπανοειδή μεταβολισμό, τον λιπιδιακό μεταβολισμό και την αντιοξειδωτική προστασία των μεμβρανών. Συνολικά, τα αποτελέσματα αναδεικνύουν τη δυναμική αξιοποίησης βιοδιεγερτών και βιολογικών παραγόντων καταπολέμησης ως συμπληρωματικών εργαλείων σε πιο βιώσιμα συστήματα φυτοπροστασίας και αμπελοκαλλιέργειας.
Διερεύνηση φαρμακολογικών στόχων στη Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος
Νασάι, Κατερίνα Μ., 2026-06-02. Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα
Η Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) αποτελεί μια πολυπαραγοντική νευροαναπτυξιακή διαταραχή, που σχετίζεται με γενετικούς, επιγενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες, οι οποίοι επηρεάζουν μοριακά μονοπάτια και βιολογικές διεργασίες που σχετίζονται με τη λειτουργία του εγκεφάλου. Η ΔΑΦ χαρακτηρίζεται από ελλειμματική κοινωνική επικοινωνία και αλληλεπίδραση, καθώς και από περιορισμένα και επαναλαμβανόμενα πρότυπα συμπεριφοράς, ενώ συχνά συνοδεύεται από νευρολογικές και ψυχιατρικές συννοσηρότητες. Παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει σημειωθεί στην κατανόηση της παθοφυσιολογίας της ΔΑΦ, οι διαθέσιμες θεραπευτικές προσεγγίσεις παραμένουν περιορισμένες και επικεντρώνονται κυρίως στη διαχείριση των συμπτωμάτων. Στο πλαίσιο αυτό, η επαναστόχευση φαρμάκων είναι μία στρατηγική που έχει συγκεντρώσει σημαντικό ερευνητικό ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια, καθώς βασίζεται στην αξιοποίηση ήδη γνωστών φαρμακευτικών ενώσεων για νέες θεραπευτικές εφαρμογές, μειώνοντας σημαντικά τον χρόνο και το κόστος ανάπτυξης νέων φαρμάκων. Η παρούσα διπλωματική εργασία αποσκοπεί στην επαναστόχευση φαρμάκων ως υποψήφιων ενώσεων για τη ΔΑΦ μέσω εικονικής σάρωσης (Virtual Screening, VS). Για τον σκοπό αυτό, πραγματοποιήθηκε παράλληλη εφαρμογή της VS με βάση τον προσδέτη (Ligand-Based Virtual Screening, LBVS) και της VS με βάση τη δομή της πρωτεΐνης-στόχου (Structure-Based Virtual Screening, SBVS) στην ίδια βιβλιοθήκη φαρμακευτικών ενώσεων, με στόχο τον εντοπισμό ενώσεων με πιθανή βιολογική δράση έναντι πρωτεϊνών-στόχων που σχετίζονται με την ΔΑΦ. Οι υποψήφιες ενώσεις αξιολογήθηκαν περαιτέρω με βάση βιολογικά, φαρμακολογικά και βιβλιογραφικά δεδομένα, καθώς και τη συσχέτιση των στόχων τους με γονίδια της διαταραχής. Συνολικά, από τη συνδυαστική ανάλυση προέκυψαν 19 υποψήφιες φαρμακευτικές ενώσεις. Από αυτές, 6 ενώσεις (bromocriptine, curcumin, lumateperone, paliperidone, pimozide και vilazodone) παρουσιάζουν κοινούς γονιδιακούς στόχους με τη ΔΑΦ και διαθέτουν σχετικά κλινικά ή πειραματικά δεδομένα στη βιβλιογραφία. Μία ένωση, αν και δεν εντοπίστηκε να παρουσιάζει κοινό γονιδιακό στόχο με τη ΔΑΦ, διαθέτει κλινικά δεδομένα για τη ΔΑΦ. Οι υπόλοιπες 12 ενώσεις, αν και δεν έχουν μελετηθεί άμεσα στο πλαίσιο της ΔΑΦ, φαίνεται να δρουν σε γονίδια και μοριακά μονοπάτια που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με διεργασίες που επηρεάζουν τη λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ). Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα της εργασίας δείχνουν ότι ο συνδυασμός των προσεγγίσεων LBVS και SBVS μπορεί να συμβάλει στον εντοπισμό υποψήφιων φαρμακευτικών ενώσεων για περαιτέρω πειραματική και φαρμακολογική αξιολόγηση στο πλαίσιο της επαναστόχευσης φαρμάκων για τη ΔΑΦ.
Μελέτη συστήματος διαχείρισης ποιότητας και ασφάλειας των τροφίμων σε επιχείρηση παραγωγής προϊόντων ζύμης
Χιωτάκη, Νεφέλη Ι., 2026-04-30. Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα
Αντικείμενο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ανάλυση του Συστήματος Διαχείρισης Ποιότητας και Ασφάλειας Τροφίμων (ΣΔΑΤ) που εφαρμόζεται σε εργοστάσιο παραγωγής προϊόντων ζύμης. Δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην εφαρμογή του συστήματος HACCP, καθώς και των διεθνών προτύπων (όπως τα GFSI πρότυπα) που αξιοποιούν οι εταιρείες που σχετίζονται με την αλυσίδα τροφίμων. Σκοπός είναι η αποτύπωση λειτουργίας του ΣΔΑΤ στην εξεταζόμενη επιχείρηση, η ανάδειξη του κόστους εφαρμογής του, καθώς και η αξιολόγηση της εφαρμογής του, συνδυαστικά με τη διατύπωση προτάσεων για ενδεχόμενες βελτιώσεις της. Η θεωρητική πλαισίωση της εργασίας περιλαμβάνει τις βασικές αρχές της ασφάλειας τροφίμων, όπως η έννοια της ποιότητας, και το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που τις διέπει. Στη συνέχεια, παρουσιάζεται η σημασία εφαρμογής ΣΔΑΤ στις επιχειρήσεις της αλυσίδας τροφίμων, με έμφαση στη φιλοσοφία της συνεχούς βελτίωσης (κύκλος PDCA και φιλοσοφία Deming), και η εφαρμογή της φιλοσοφίας αυτής στα διεθνή πρότυπα πιστοποίησης ΣΔΑΤ ISO 22000:2018, FSSC 22000 και IFS Food. Έπειτα, η προσοχή στρέφεται στο σύστημα HACCP (Hazard Analysis Critical Control Points), κεντρικό εργαλείο για την προληπτική διαχείριση κινδύνων στα τρόφιμα, και στα στάδια ανάπτυξής του σε μια επιχείρηση. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στα προαπαιτούμενα προγράμματα (PRPs & OPRPs), τις απαραίτητες, δηλαδή, συνθήκες και διαδικασίες που χρειάζεται να εφαρμόζει μια επιχείρηση για την ανάπτυξη ενός σχεδίου HACCP. Παράλληλα, εξετάζονται τα διεθνή πρότυπα πιστοποίησης που αναγνωρίζονται από τον οργανισμό GFSI, όπως το FSSC 22000 και το IFS Food. Περνώντας στο ειδικό μέρος της εργασίας, γίνεται αναλυτική παρουσίαση της εξεταζόμενη επιχείρησης, από το πλαίσιο λειτουργίας της, την πολιτική της, τη δομή και εσωτερική οργάνωσή της, έως τη διάταξη των εγκαταστάσεων και των γραμμών παραγωγής της. Συνεχίζοντας, εξετάζεται και αξιολογείται η εφαρμογή του ΣΔΑΤ (σύμφωνα με το πρότυπο IFS Food), μέσω παρουσίασης και ανάλυσης του εφαρμοζόμενου συστήματος HACCP, των δεδομένων αξιολόγησης της εταιρείας και τα κόστη πιστοποίησης και εφαρμογής του ΣΔΑΤ. Η παρούσα εργασία κλείνει με τη συζήτηση των συμπερασμάτων που εξάχθηκαν από τις παραπάνω αναλύσεις και αξιολογήσεις
Επίδραση της αλατότητας και της μυκόρριζας στην ανάπτυξη της Χία (Salvia hispanica L.)
Βλάχου, Ιωάννα Α., 2026-04-20. Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα
Η παρούσα μελέτη διερεύνησε την επίδραση της αλατότητας και της εφαρμογής φυτοδιεγερτικών μικροοργανισμών (Plant Growth Promoting Microorganisms, PGPMs), με έμφαση στους αρβουσκουλικούς μυκορριζικούς μύκητες (AMF), στην ανάπτυξη, φυσιολογία και παραγωγικότητα της Salvia hispanica L. υπό ελεγχόμενες συνθήκες καλλιέργειας. Το πείραμα πραγματοποιήθηκε σε φυτοδοχεία, όπου εφαρμόστηκαν τρία επίπεδα αλατότητας (0, 30 και 60 mM NaCl) σε συνδυασμό με τρία επίπεδα εφαρμογής PGPMs (0, 2,25 και 4,5 g ανά φυτοδοχείο), στο πλαίσιο πλήρως τυχαιοποιημένου πειραματικού σχεδιασμού. Η αξιολόγηση των φυτών πραγματοποιήθηκε σε πέντε διαδοχικά στάδια ανάπτυξης (46, 66, 83, 96 και 134 ημέρες από τη σπορά), μέσω καταστροφικών δειγματοληψιών. Συγκεκριμένα, καταγράφηκαν μορφολογικά και αγρονομικά χαρακτηριστικά (ύψος φυτών, περίμετρος κύριου στελέχους, αριθμός κόμβων και φύλλων, αριθμός και μήκος ταξιανθιών), παράμετροι βιομάζας (νωπό και ξηρό βάρος), φυσιολογικοί δείκτες (SPAD και NDVI), χαρακτηριστικά ριζικού συστήματος (διάμετρος, επιφάνεια και όγκος ριζών), καθώς και το ποσοστό αποικισμού μυκορριζών (AMF%). Επιπλέον, στο τελικό στάδιο (134 ΗΑΣ) προσδιορίστηκαν οι μετρήσεις απόδοσης, όπως ο αριθμός σπόρων ανά ταξιανθία, η απόδοση ανά φυτό και το βάρος χιλίων σπόρων (ΒΧΣ). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η αλατότητα αποτέλεσε τον κύριο περιοριστικό παράγοντα για την ανάπτυξη και παραγωγικότητα της καλλιέργειας, παρουσιάζοντας δοσοεξαρτώμενη αρνητική επίδραση, με το επίπεδο των 60 mM NaCl να επιφέρει τις μεγαλύτερες μειώσεις. Επηρέασε αρνητικά τη βλαστική ανάπτυξη, τη βιομάζα, τους φυσιολογικούς δείκτες, το ριζικό σύστημα, τη βιωσιμότητα και παραμέτρους απόδοσης, με εντονότερη επίδραση στα πρώιμα και αναπαραγωγικά στάδια. Η εφαρμογή των φυτοδιεγερτικών μικροοργανισμών (PGPMs) βελτίωσε τη βλαστική ανάπτυξη, τη βιομάζα, τους φυσιολογικούς δείκτες, τη βιωσιμότητα και τα χαρακτηριστικά του ριζικού συστήματος, παρουσιάζοντας χρονικά εξαρτώμενη δράση, με εντονότερη επίδραση, για τα περισσότερα χαρακτηριστικά, στα πρώιμα στάδια ανάπτυξης. Παράλληλα, ενίσχυσε σημαντικά τον μυκορριζικό αποικισμό (AMF%), ακόμη και υπό συνθήκες αλατότητας. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική αύξηση της συνολικής απόδοσης, ωστόσο καταγράφηκε βελτίωση ποιοτικών χαρακτηριστικών, όπως το βάρος χιλίων σπόρων. Τέλος σημειώθηκαν διαφοροποιήσεις στην απόκριση των φυτών ανάλογα με το επίπεδο αλατότητας και την εφαρμογή PGPMs, χωρίς ωστόσο να καταγράφεται σταθερή στατιστικά σημαντική αλληλεπίδραση για το σύνολο των παραμέτρων. Συμπερασματικά, η αξιοποίηση φυτοδιεγερτικών μικροοργανισμών, και ιδιαίτερα των μυκορριζικών μυκήτων, μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση της ανάπτυξης, της βιωσιμότητας και της ανθεκτικότητας της chia υπό συνθήκες αλατότητας, αποτελώντας μια βιώσιμη προσέγγιση για τη διατήρηση της παραγωγικότητας σε υποβαθμισμένα εδάφη.
Επιχειρηματικό σχέδιο ίδρυσης Εταιρικού Σήματος Βιολογικού Ελαιολάδου
Πετροπουλάκη, Μαργαρίτα, 2026-04-01. Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα
Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η εκπόνηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου επιχειρηματικότητας για τη δημιουργία ενός εταιρικού σήματος βιολογικού ελαιολάδου, το οποίο θα προωθηθεί τόσο στην εσωτερική όσο και στη διεθνή αγορά. Στο πλαίσιο αυτού του επιχειρηματικού σχεδίου, θα γίνει ανάλυση του μακρο- και μικρο-περιβάλλοντος της επιχείρησης, επισημαίνοντας τα δυνατά και αδύναμα σημεία. Επιπλέον, θα εξεταστούν οι ευκαιρίες και οι απειλές που προκύπτουν από το εξωτερικό περιβάλλον, αναλύοντας λεπτομερώς τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες. Στη συνέχεια, θα γίνει προσπάθεια προσδιορισμού της γενικής κατάστασης στην αγορά του ελαιολάδου με σκοπό να εξεταστεί η προοπτική ένταξης της εταιρείας στον κλάδο. Μια χρηματοοικονομική ανάλυση θα περιλαμβάνει τις πιθανές πωλήσεις, σενάρια πωλήσεων, λειτουργικά κόστη και γενικά όλα τα έξοδα που συνδέονται με το έργο. Η χρησιμοποίηση τόσο πρωτογενών όσο και δευτερογενών δεδομένων θα καταστήσει ρεαλιστική τη χρηματοοικονομική προσέγγιση. Σημαντικό είναι το γεγονός ότι ο κλάδος του ελαιολάδου έχει καθοριστική σημασία για την Ελλάδα, όχι μόνο ως διατροφικό προϊόν, αλλά και ως αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας και του πολιτισμού της. Με βάση την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός, εξαγωγέας και καταναλωτής ελαιολάδου παγκοσμίως. Αν και η Ελλάδα βρίσκεται τρίτη σε παραγωγή ελαιολάδου, ξεχωρίζει ως ο πρώτος παραγωγός υψηλής ποιότητας ελαιολάδου, καθώς το μεγαλύτερο μέρος της ετήσιας παραγωγής της είναι εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο. Η εκμετάλλευση της βιοποικιλότητας των εγχώριων ποικιλιών αποτελεί σύγχρονη τάση που μπορεί να αυξήσει την προστιθέμενη αξία του προϊόντος, λαμβάνοντας υπόψη τα οργανοληπτικά του χαρακτηριστικά, τη γενετική ποικιλότητα και το περιβάλλον παραγωγής. Ο βασικός στόχος ενός επιχειρηματικού σχεδίου είναι να προσδιορίσει τους επιχειρηματικούς προσανατολισμούς και τους στρατηγικούς άξονες λειτουργίας που θα υιοθετήσει η επιχείρηση στο άμεσο μέλλον. Το σχέδιο αυτό αποσκοπεί στην ανάλυση και αξιολόγηση του υφιστάμενου εσωτερικού περιβάλλοντος της επιχείρησης, περιλαμβάνοντας οικονομικά αποτελέσματα, οργανωτική δομή, προσφερόμενα προϊόντα και υπηρεσίες, χρηματοοικονομική διαχείριση κ.ά., καθώς και του εξωτερικού περιβάλλοντος, περιλαμβάνοντας την τρέχουσα κατάσταση της αγοράς, τη θέση της επιχείρησης στην αγορά, τον ανταγωνισμό, τις εξελίξεις και τις προοπτικές της εγχώριας και διεθνούς αγοράς. Με βάση τα αποτελέσματα αυτής της ανάλυσης, θα διαμορφωθούν τελικές προτάσεις, οι οποίες θα εφαρμοστούν για τη βελτίωση των εσωτερικών λειτουργιών της επιχείρησης, καθώς επίσης για την ανάπτυξη και επέκταση των δραστηριοτήτων της στις εγχώριες και διεθνείς αγορές. Συνοπτικά, με τη δημιουργία ενός επιχειρηματικού σχεδίου, ελπίζουμε να ενταχθούμε με επιτυχία στη δυναμική αγορά της βιομηχανίας του ελαιολάδου, αξιοποιώντας τις σύγχρονες τάσεις και τις δυνατότητες που προσφέρει.
Έκθεση εμφιαλωμένων οίνων σε διαφορετικά θερμοκρασιακά περιβάλλοντα και παρακολούθηση των χημικών και οργανοληπτικών μεταβολών τους
Μπογιατζής, Αθανάσιος Χρήστος Α., 2026-05-21. Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα
Η παρούσα διπλωματική εργασία είχε ως αντικείμενο τη διερεύνηση της επίδρασης διαφορετικών θερμοκρασιακών συνθηκών αποθήκευσης στην χημική σύσταση και στην οργανοληπτική ποιότητα εμφιαλωμένων οίνων, με στόχο την αξιολόγηση παραμέτρων που σχετίζονται με τη σταθερότητα και τη διατήρηση της ποιότητάς τους κατά την αποθήκευση και τη μεταφορά. Για τον σκοπό αυτό μελετήθηκαν τέσσερις εμπορικοί οίνοι από τις ποικιλίες Σαββατιανό και Αγιωργίτικο: λευκός οίνος Σαββατιανό εσοδείας 2023, ροζέ οίνος Π.Γ.Ε. «Πελοπόννησος» εσοδείας 2023, ερυθρός οίνος Π.Γ.Ε. «Πελοπόννησος» εσοδείας 2022 και ερυθρός οίνος Π.Ο.Π. «Νεμέα» εσοδείας 2020. Οι οίνοι εκτέθηκαν για 40 ημέρες σε διαφορετικά θερμοκρασιακά περιβάλλοντα, τα οποία αντιστοιχούσαν σε: θερμοκρασία δωματίου, 5 °C, 40 °C, εναλλασσόμενη έκθεση 5/40 °C και συνθήκες μετακίνησης. Μετά την ολοκλήρωση της έκθεσης πραγματοποιήθηκαν βασικές οινολογικές αναλύσεις, προσδιορισμός ελεύθερου και ολικού θειώδους ανυδρίτη, χρωματικών χαρακτηριστικών, ελεύθερων ανθοκυανινών, φαινολικών ενώσεων, ταννινών και πτητικών συστατικών με GC-MS. Παράλληλα, οι οίνοι αξιολογήθηκαν οργανοληπτικά από ομάδα δέκα εκπαιδευμένων δοκιμαστών, ενώ η στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων πραγματοποιήθηκε με μονοπαραγοντική ανάλυση διακύμανσης και έλεγχο Tukey HSD. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι βασικές χημικές παράμετροι παρέμειναν σχετικά σταθερές, ενώ οι σημαντικότερες διαφοροποιήσεις εντοπίστηκαν στον θειώδη ανυδρίτη, στα χρωματικά χαρακτηριστικά, στις ανθοκυάνες, στις ταννίνες και σε επιμέρους πτητικές ενώσεις. Η έκθεση στους 40 °C συνδέθηκε συχνότερα με ενδείξεις χημικής, χρωματικής και οργανοληπτικής εξέλιξης. Αντίθετα, η θερμοκρασία δωματίου και, σε ορισμένες περιπτώσεις, η χαμηλή θερμοκρασία των 5 °C συνέβαλαν στη διατήρηση πιο ισορροπημένου προφίλ. Συνολικά, τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν ότι το θερμικό φορτίο αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τη διατήρηση της ποιότητας των εμφιαλωμένων οίνων, καθώς η παρατεταμένη έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να επιταχύνει φαινόμενα οξειδωτικής και οργανοληπτικής υποβάθμισης.
Φυτικός διάκοσμος σε αττικά αγγεία της κλασικής περιόδου
Καρβέλη, Σταυρούλα Χ., 2026-05-28. Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Καρπενήσι
Στις αγγειογραφίες, στα αττικά αγγεία της κλασικής περιόδου, απεικονίζεται ένα ευρύ φάσμα φυτικών θεμάτων, τα οποία συνδυάζουν διακοσμητική και συμβολική λειτουργία. Η γεωμορφολογία της Αττικής, με τους λόφους, τις βραχώδεις εκτάσεις και τις περιορισμένες πεδιάδες, ευνοούσε την παρουσία και καλλιέργεια συγκεκριμένων φυτικών ειδών. Η εικονογραφική ανάλυση και η μελέτη επιλεγμένων αγγειογραφιών δείχνουν ότι η ιδιόμορφη φυσιογνωμία του εδάφους της Αθήνας και η ανάλογη βλάστηση όριζαν και τα είδη των φυτών, που οι αγγειογράφοι επέλεγαν για τις εικαστικές τους δημιουργίες. Καθώς ενσωματώνουν στοιχεία από το φυσικό περιβάλλον, οικεία στους ίδιους αλλά και στους αποδέκτες, διασώζουν και πληροφορίες σχετικά με τη χλωρίδα της Αθήνας. Τα πιο διαδεδομένα αυτοφυή φυτά της Αθήνας, η ελιά, το κλίμα, ο κισσός, η δάφνη, περιβάλλονται με ιερή διάσταση και ανάγονται σε σύμβολα υψηλών εννοιών. Αποδίδεται στη φύση πνευματική διάσταση και η υψηλή τεχνική των αγγειογράφων αναδεικνύει την ενδιαφέρουσα σχέση του φυσικού περιβάλλοντος με την καθημερινή ζωή των Αθηναίων. Η εικονογραφία των φυτών, στα αττικά αγγεία της κλασικής περιόδου, αποτυπώνει σε ένα ενιαίο και αδιαχώριστο καλλιτεχνικό σύνολο τη φύση με τη μυθολογία, τη θρησκεία και την κουλτούρα των Αθηναίων του 5ου π.Χ. αιώνα. Οι εικαστικές δημιουργίες των Αθηναίων αγγειογράφων συνεχίζουν και σήμερα να εντυπωσιάζουν. Από έρευνα σχετικά με τον τρόπο που οι σύγχρονοι Έλληνες προσεγγίζουν τα θέματα των παραστάσεων των αγγείων, διαπιστώνεται ότι τα φυτικά μοτίβα ελκύουν την προσοχή τους. Ο αισθητικός, λειτουργικός ή συμβολικός ρόλος του φυτικού διακόσμου και η αρμονική συνύπαρξή του με θέματα μυθολογικά, λατρευτικά ή της καθημερινότητας είναι οικείος στην οπτική μνήμη τους.
Δομική μοντελοποίηση του ανθρώπινου κιν(ασ)ώματος (Kinome), μέσω αξιοποίησης της πολυμορφικής βιοπληροφορικής πλατφόρμας AlphaFold2
Γκέκα, Νίκη K., 2026-03-27. Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα
Καθώς οι κινάσες είναι σημαντικοί στόχοι φαρμάκων και βασικοί ρυθμιστές της συμπεριφοράς των κυττάρων, το κίνωμα (kinome) αποτελεί, επίσης, αντικείμενο λειτουργικής γονιδιωματικής μεγάλης κλίμακας με τη χρήση RNAi screening και πλατφόρμες ανακάλυψης φαρμάκων, ιδίως στη θεραπεία του καρκίνου. Η λειτουργική γονιδιωματική είναι ο κλάδος που μελετά τον τρόπο με τον οποίον τα γονιδιώματα, τα μεταγραφώματα, οι πρωτεΐνες και οι μεταβολίτες συνεργάζονται για την παραγωγή συγκεκριμένων φαινοτύπων, χρησιμοποιώντας μια ποικιλία μεθόδων από τη γενετική, τη μοριακή βιολογία και τη βιοπληροφορική. Οι υποδοχείς κινάσης τυροσίνης της υποοικογένειας Eph και οι μεμβρανικοί συνδέτες τους μεσολαβούν στην σηματοδότηση της επαφής κυττάρου-κυττάρου, είναι ευέλικτοι ρυθμιστές της κυτταρικής μετανάστευσης και της διαμόρφωσης των ιστών και χρησιμοποιούνται συχνά από τα καρκινικά κύτταρα κατά την εξέλιξη του όγκου. Συγκεκριμένα, τα καρκινικά κύτταρα εκμεταλλεύονται το σύστημα Eph-Ephrin για να προωθήσουν την ιστική διήθηση και τη μετάσταση. Η σηματοδότηση Eph/εφρίνης έχει βρεθεί ότι διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διατήρηση διαφόρων διεργασιών κατά την ενηλικίωση, συμπεριλαμβανομένης της μακροχρόνιας ενδυνάμωσης, της αγγειογένεσης και της διαφοροποίησης των βλαστικών κυττάρων. Η διακοπή της σηματοδότησης Eph/εφρίνης συμβάλλει στη μετάσταση των κυττάρων στον καρκίνο. Η ανάπτυξη και η απόκτηση τρισδιάστατων μοριακών μοντέλων για όλα τα συστατικά του άξονα σηματοδότησης Eph/ephrins αναμένεται να μας παράσχει νέα και πολύτιμα εργαλεία για την επαγόμενη από φάρμακα στοχευμένη ενεργοποίηση του συστήματος Eph/ephrin κατά τη διάρκεια της μετάστασης της γένεσης ανθρώπινου όγκου. Ως εκ τούτου, με σκοπό την δομική μοντελοποίηση του ανθρώπινου κινώματος αξιοποιήθηκε ο εξαιρετικά δυναμικός και ευέλικτος αλγόριθμος Alpha-Fold2, ως ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης που αναπτύχθηκε από την Google DeepMind, για την ακριβή και έγκαιρη πρόβλεψη των πρωτεϊνικών δομών από αλληλουχίες αμινοξέων κρίσιμων κινασών πούπλοκων σηματοδοτικών δικτύων ελέγχου έναρξης, προώθησης και μετάστασης του καρκίνου.
Οικονομοτεχνική μελέτη ίδρυσης & λειτουργίας μονάδας 2.500 ορνίθων ωοπαραγωγής βιολογικής εκτροφής με σύστημα αυτόματων πωλητών αυγών
Χατζίκος, Νικόλαος Λ., 2026-05-12. Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα
Η πτηνοτροφία στην Ελλάδα αποτελεί πολύ σημαντικό κλάδο της ζωικής παραγωγής, καθώς ο βαθμός της αυτάρκειας σε αυγό και κρέας ξεπερνάει το 85%, καλύπτοντας σε μεγάλο βαθμό τις ανάγκες του ελληνικού πληθυσμού σε ζωική πρωτεΐνη πτηνών. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια μεταστροφή της αγοράς προς εναλλακτικές εκτροφές που λαμβάνουν υπόψη περισσότερο την προστασία του περιβάλλοντος και των ζώων. Μια τέτοια πρόταση αποτελεί η βιολογική πτηνοτροφία. Η παρούσα μελέτη εξετάζει την οικονομική βιωσιμότητα της ίδρυσης και λειτουργίας μιας βιολογικής μονάδας ωοπαραγωγής δυναμικότητας 2.500 ορνίθων, η οποία θα χρησιμοποιεί δίκτυο αυτόματων πωλητών για λιανική πώληση. Είναι εμφανές πως η αυξανόμενη ζήτηση για βιολογικά προϊόντα, καθώς και η επιθυμία του καταναλωτή στην απευθείας διάθεση του προϊόντος από τον παραγωγό στον καταναλωτή, καθιστά το συγκεκριμένο μοντέλο ιδιαίτερα επίκαιρο. Στην μεθοδολογία της έρευνας αφορά στη βιβλιογραφική επισκόπηση, τον τεχνικό σχεδιασμό της μονάδας και τη χρηματοοικονομική αξιολόγηση της επένδυσης. Εφαρμόστηκαν εργαλεία όπως καθαρή παρούσα αξία (ΚΠΑ), εσωτερικός βαθμός απόδοσης (IRR), περίοδος αποπληρωμής (Payback Period) και ανάλυση ευαισθησίας (Sensitivity Analysis). Συμφώνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, η επιχείρηση εμφανίζει ακαθάριστη πρόσοδο 283.960€ και καθαρό κέρδος προ φόρων 105.579€ ετησίως. Ως επένδυση παρουσιάζει υψηλή αποδοτικότητα, με IRR 26%, περίοδο αποπληρωμής 3,5 έτη και καθαρή παρούσα αξία 193.375 € στο βασικό σενάριο. Μέσω της ανάλυσης ευαισθησίας είναι εμφανές ότι η επένδυση παραμένει κερδοφόρα ακόμη και σε δυσμενείς μεταβολές τιμών των ζωοτροφών και των αυγών, ενώ σε περίπτωση διάθεσης των αυγών αποκλειστικά μέσω χονδρικής καθίσταται μη ελκυστική. Εν κατακλείδι, η εγκατάσταση και λειτουργία μιας μονάδας βιολογικής ωοπαραγωγής με χρήση αυτόματων πωλητών για λιανική πώληση των αυγών αποτελεί μια βιώσιμη και ανταγωνιστική επιχειρηματική επιλογή στην σύγχρονη εποχή.
Διερεύνηση της οικοφυσιολογίας του σπόρου και του in vitro πολλαπλασιασμού του Leucaena leucocephala Lam. de Wit
Τουντόπουλος, Δημήτριος Σ., 2026-05-19. Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα
Το Leucaena leucocephala Lam de Wit, οικ. Fabaceae, είναι ένα ευπροσάρμοστο μικρό θαμνώδες δένδρο ή μεγάλος θάμνος, με προέλευση από το Μεξικό, αλλά με σχεδόν παγκόσμια εξάπλωση. Πρόκειται για φυτό με πάρα πολλές χρήσεις, συμπεριλαμβανομένης και της αξιοποίησης ως καλλωπιστικό σε κήπους. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν αρχικά η μελέτη της βλαστικότητας του σπόρου του φυτού Leucaena leucocephala και στην συνέχεια η εύρεση ενός κατάλληλου πρωτοκόλλου in vitro πολλαπλασιασμού του είδους με στόχο την εισαγωγή του στην επιχειρηματική ανθοκομία ως φυτό κηποτεχνίας και αρχιτεκτονικής τοπίου. Ο σκαριφισμός του σπόρου με βύθιση σε νερό 50 οC (αρχική θερμοκρασία) για 48 ώρες και εν συνεχεία επώαση στους 20 και 25 οC in vitro σε στερεό υπόστρωμα ½ MS χωρίς φυτορυθμιστικές ουσίες επέφερε βλάστηση των σπόρων σε ποσοστά μεταξύ 8,0 - 15,78%, ενώ η βύθιση σε 90 οC για 2 min δεν επέφερε βλάστηση των σπόρων. Ο περαιτέρω σκαριφισμός με νυστέρι των σπόρων που δεν είχαν βλαστήσει μετά την βύθιση σε θερμό νερό και από τις δυο θερμοκρασίες και επανατοποθέτηση για βλάστηση in vitro σε στερεό υπόστρωμα ½ MS χωρίς φυτορυθμιστικές ουσίες, οδήγησε σε ποσοστά βλαστικότητας μεταξύ 57,14 - 100%. Κατά την αρχική in vitro εγκατάσταση εκφύτων βλαστού και ενός κόμβου ανεξαρτήτως θέσης στον βλαστό από in vitro σπορόφυτα σε υπόστρωμα MS, είτε χωρίς φυτορυθμιστικές ουσίες (μάρτυρας) ή με 1 mg/L Βενζυλαδενίνη (ΒΑ), τα ποσοστά βλαστογένεσης κυμάνθηκαν μεταξύ 94,73 - 100%, παράχθηκε ένας βλαστός ανά έκφυτο και το υψηλότερο Δυναμικό Πολλαπλασιασμού παρατηρήθηκε στο υπόστρωμα με BA από έκφυτα κόμβου με 2,28 cm μέσο μήκος βλαστού και μέσο αριθμό κόμβων/βλαστό τους 5. Με σκοπό την αύξηση του αριθμού των παραγόμενων βλαστών ανά έκφυτο, ακολούθησαν τέσσερις υποκαλλιέργειες, όπου εκτός του υποστρώματος του μάρτυρα (σκέτο MS) δοκιμάστηκαν υποστρώματα με 1 mg/L BA και 0,1 mg/L Ναφθαλινοξικό οξύ (NAA), 0,2 mg/L ΒΑ, 0,5 mg/L BA και 0,3 mg/L BA με αποτελέσματα παρόμοια με αυτά της αρχικής καλλιέργειας. Σε όλες τις υποκαλλιέργειες ακόμα υπήρχε παραγωγή ενός βλαστού ανά έκφυτο. Για την in vitro ριζοβολία των μικροβλαστών δοκιμάστηκαν υποστρώματα ½ MS, είτε χωρίς φυτορυθμιστικές ουσίες, ή εμπλουτισμένα με 0,5 mg/L ή 1 mg/L Ινδολυλοβουτυρικό οξύ (ΙΒΑ). Τα ποσοστά ριζοβολίας κυμάνθηκαν μεταξύ 31,25 - 58,33% και το υψηλότερο ποσοστό παρατηρήθηκε στο υπόστρωμα με 1 mg/L ΙBA. Ο ex vitro εγκλιματισμός φυταρίων L. leucocephala είχε ποσοστά επιτυχίας που κυμάνθηκαν μεταξύ 21,42 - 50%.
Αγροτουρισμός στην Ελλάδα: όραμα, προκλήσεις και ευκαιρίες μάρκετινγκ
Σγούρδου, Σταυρούλα Φ., 2026-05-21. Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα
Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η χαρτογράφηση του προφίλ των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον τουρισμό υπαίθρου στην Ελλάδα και η διερεύνηση των αυξανόμενων προκλήσεων που αντιμετωπίζουν. Ταυτόχρονα, εξετάζονται τα βασικά χαρακτηριστικά των αγροτουριστών. Για το σκοπό αυτό, πραγματοποιήθηκε πρωτογενής έρευνα υπό τη μορφή ερωτηματολογίου, η οποία απευθύνεται σε υφιστάμενες επιχειρήσεις εναλλακτικού τουρισμού. Από τα αποτελέσματα προκύπτει πως οι αγροτουριστικές επιχειρήσεις είναι, στην πλειονότητά τους, οικογενειακές, ατομικής μορφής, με πολυετή παρουσία στο χώρο και μικρό αριθμό εργαζομένων. Η υποστήριξη στον τομέα Μάρκετινγκ, η εύρεση κεφαλαίων και εξειδικευμένου προσωπικού αποτελούν τις βασικές επιχειρηματικές τους ανάγκες. Παράλληλα, οι επιχειρηματίες δηλώνουν εξαιρετικά ικανοποιημένοι για τις θετικές συστάσεις που λαμβάνουν, τη συνέπεια στην ποιότητα υπηρεσιών και την επανεπίσκεψη των τουριστών. Ωστόσο, εκφράζουν έντονα την ανησυχία τους για την ευμετάβλητη κατάσταση που διαμορφώνεται εξαιτίας των έκτακτων κρίσεων και την αλλαγή στις προτιμήσεις και ανάγκες των πελατών. Για την αντιμετώπιση των προκλήσεων, εκτιμούν αισθητά τη συνεργασία με Φορέα - Δίκτυο Διαχείρισης και Μάρκετινγκ Τουρισμού Υπαίθρου και την πρόσβαση σε πηγές χρηματοδότησης. Επιπρόσθετα, καταγράφεται έντονο ενδιαφέρον για την προμήθεια Υπηρεσιών Διαδικτυακού μάρκετινγκ και την αξιοποίηση διαθέσιμων χρηματοδοτικών εργαλείων για τον εκσυγχρονισμό των υποδομών τους. Συμπερασματικά, ο τουρισμός υπαίθρου στην Ελλάδα αποτελεί έναν εξαιρετικά αναδυόμενο κλάδο με πολλαπλά οφέλη για τις αγροτικές περιοχές. Ωστόσο, κρίνεται αναγκαία η ουσιαστική στήριξη από την Πολιτεία ώστε να καταρτιστεί ένα σαφές στρατηγικό σχέδιο μάρκετινγκ και να βελτιωθεί ολιστικά το παραγόμενο τουριστικό προϊόν.
Επίδραση της χιτοζάνης στη μόλυνση και την ασθένεια που προκαλεί ο ιός τού μωσαϊκού της αγγουριάς (cucumber mosaic virus, CMV) στην κοινή κολοκυθιά (Cucurbita pepo), σε συνθήκες αγρού
Χριστοφή, Αντρέας Κ., 2026-05-04. Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα
Η χιτοζάνη είναι ένας φυσικός πολυσακχαρίτης που παρουσιάζει ευρέως άμεση και έμμεση δράση έναντι διαφόρων φυτικών παθογόνων. Η παρούσα μελέτη είχε ως σκοπό την διερεύνηση της επίδρασης της χιτοζάνης στις μολύνσεις (εργαστηριακές και φυσικές) και την ασθένεια που προκαλεί ο ιός του μωσαϊκού της αγγουριάς (cucumber mosaic virus, CMV) στην κοινή κολοκυθιά. Στη μελέτη χρησιμοποιήθηκε χιτοζάνη μεσαίου μοριακού βάρους, η οποία ψεκάστηκε (1% διάλυμα σε 1% οξικό οξύ) σε νεαρά φυτά τοπικής ποικιλίας κολοκυθιού (Κομποκολόκυθο). Αψέκαστα φυτά και φυτά που ψεκάστηκαν με 1% οξικό οξύ χρησιμοποιήθηκαν ως μάρτυρες. Μια μέρα μετά τον ψεκασμό, τα μισά φυτά μολύνθηκαν μηχανικά με ελληνική απομόνωση του CMV-I17F. Δέκα ήμερες αργότερα (τέλος Ιούνιου του 2023), συνολικά 180 φυτά (μολυσμένα και υγιή) εγκαταστάθηκαν σε πειραματικό αγρό στο Ύπατο Βοιωτίας, με τρεις επαναλήψεις των 10 φυτών για κάθε μια από τις έξι επεμβάσεις πειραματισμού. Για τους επομένους δύο μήνες, ανά μία ή δυο εβδομάδες, γινόταν καταγραφή δεικτών ανάπτυξης (διάμετρος φυτών, αριθμός ανθέων και αναπτυσσόμενων καρπών) και παραγωγής (συγκομισμένοι καρποί και βάρος συγκομισμένων καρπών), παράλληλα με την εξέλιξη των συμπτωμάτων στα μολυσμένα φυτά. Στον αγρό, 28 ήμερες μετά την τεχνητή μόλυνση των φυτών με CMV, τα μισά φυτά από όλες τις επεμβάσεις ψεκάζονταν σε εβδομαδιαία βάση είτε με απλό θρεπτικό διάλυμα είτε με ενισχυμένο με αμινοξέα γλυκίνη - βεταϊνη και προλίνη. Η εξάπλωση του CMV στους υγιείς μάρτυρες καταγράφηκε με έλεγχο των φυτών με δοκιμές ELISA. Αν και το σχήμα της χιτοζάνης που εφαρμόστηκε δε μείωσε τα ποσοστά μολύνσεων και τις επιπτώσεις του CMV στα φυτά που μολύνθηκαν μηχανικά στο εργαστήριο, μείωσε την επίδρασή του ιού σε αυτά που μολύνθηκαν στον αγρό, χωρίς όμως να έχει κάποια αποτελεσματικότητα στις φυσικές μολύνσεις. Καταγράφηκε όμως θετική επίδραση της εφαρμογής χιτοζάνης στην επιβίωση των φυτών στον αγρό. Η εφαρμογή ενισχυμένου με αμινοξέα θρεπτικού διαλύματος δεν είχε κάποια επίδραση στα φυτά συγκριτικά με την εφαρμογή απλού θρεπτικού διαλύματος. Λαμβάνοντας υπόψη ότι πραγματοποιήθηκε μόνο μια εφαρμογή χιτοζάνης σε πρώιμο στάδιο της μόλυνσης των φυτών, χρειάζεται περεταίρω πειραματισμός διαδοχικές εφαρμογές και διαφορετικές συγκεντρώσεις, προκειμένου να αξιολογηθεί καλύτερα η επίδραση της χιτοζάνης στη μόλυνση από τον ιό και τις επιπτώσεις της ασθένειας.
Διερεύνηση των χαρακτηριστικών του αγροτικού τοπίου της καλλιέργειας καπνού στα Πομακοχώρια, Ξάνθης
Μολλά Χαλήλ, Εράι Σ., 2026-05-04. Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα
Το αγροτικό τοπίο αποτελεί ένα δυναμικό σύστημα που διαμορφώνεται από την αλληλεπίδραση φυσικών και ανθρωπογενών παραγόντων και αντικατοπτρίζει τις κοινωνικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές διεργασίες μιας περιοχής. Η παρούσα εργασία διερευνά τα χαρακτηριστικά που συνθέτουν το αγροτικό τοπίο της καλλιέργειας καπνού στα Πομακοχώρια του Δήμου Μύκης της ΠΕ Ξάνθης καθώς και τις μεταβολές που έχουν υποστεί με έμφαση στις αλλαγές στη χρήση γης, στη δυναμική των καλλιεργειών και στη σχέση ανθρώπου - τοπίου. Μέσα από τη χρήση δορυφορικών εικόνων, χαρτογραφήσεων και επιτόπιων καταγραφών, τεκμηριώνονται οι διαφοροποιήσεις που παρατηρούνται σε βάθος δεκαετίας, με ιδιαίτερη εστίαση στις χρονιές 2015, 2020 και 2024. Η μεθοδολογία συνδυάζει ποιοτική και ποσοτική ανάλυση, επιτρέποντας την καταγραφή των τάσεων αγροτικής υποβάθμισης, αναγέννησης, αλλά και των πολιτισμικών και περιβαλλοντικών χαρακτηριστικών που προσδιορίζουν την ταυτότητα του τοπίου. Μέσω της SWOT ανάλυσης και της τεκμηριωμένης βιβλιογραφικής επισκόπησης, διατυπώνονται προτάσεις για την ορθολογική διαχείριση και προστασία του αγροτικού χώρου, προσανατολισμένες στη βιωσιμότητα και τη διατήρηση της πολιτισμικής κληρονομιάς. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν τη σημασία της συμμετοχικής προσέγγισης και της σύνδεσης των τοπικών κοινοτήτων με τις πολιτικές τοπίου, στο πλαίσιο ενός πιο ανθεκτικού και ενταγμένου σχεδιασμού.
Μελέτη απόκρισης μεμονωμένων κυττάρων Listeria monocytogenes μετά από έκθεση σε απολυμαντικό Benzalkonium chloride με χρήση φθορισιομετρικών τεχνικών και μικροσκοπίας
Παυλίδου, Ειρήνη Κ., 2026-04-22. Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα
Η Listeria monocytogenes αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς τροφιμογενείς παθογόνους μικροοργανισμούς που προκαλούν σοβαρές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, γεγονός που καθιστά αναγκαία την ανάπτυξη και την εφαρμογή αποτελεσματικών μεθόδων απολύμανσης στη βιομηχανία τροφίμων. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της δυναμικής απόκρισης της L. monocytogenes σε επίπεδο μεμονωμένων κυττάρων κατά την έκθεση της σε διαφορετικές συγκεντρώσεις του απολυμαντικού Benzalkonium Chloride (BAC) που χρησιμοποιείται ευρέως στη βιομηχανία. Για τον σκοπό αυτό, έγινε χρήση μικροσκοπίας φθορισμού σε συνδυασμό με διπλή χρώση των κυττάρων. Χρησιμοποιήθηκε μετασχηματισμένο στέλεχος του μικροοργανισμού με πλασμίδιο GFP που σηματοδοτεί τη μεταβολική δραστηριότητα των κυττάρων και ταυτόχρονα χρωστική Propidium Iodide (PI) που συνεπάγεται με διαταραγμένη μεμβράνη και απώλεια βιωσιμότητας τους. Η μέθοδος αυτή επιτρέπει τη διάκριση των κυττάρων σε μεταβολικά ενεργά κύτταρα (GFP+/PI-), ενδιάμεσες φυσιολογικές καταστάσεις (GFP+/PI+) και μη βιώσιμα κύτταρα (GFP+/PI+). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η δράση του απολυμαντικού είναι άμεσα εξαρτημένη τόσο από την συγκέντρωση που εφαρμόζεται, όσο και από τον χρόνο εφαρμογής. Στις χαμηλότερες συγκεντρώσεις (23 και 38ppm), παρατηρήθηκε σταδιακή μετάβαση των κυττάρων από τις φυσιολογικές καταστάσεις, ενώ στη συγκέντρωση 100ppm η απενεργοποίηση τους επιταχύνθηκε σημαντικά. Στις υψηλότερες συγκεντρώσεις (≥200ppm) επιτεύχθηκε ταχεία εξάλειψη των μεταβολικά ενεργών κυττάρων εντός της πρώτης ώρας έκθεσης. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εμφάνιση και η δυναμική των διπλά χρωσμένων κυττάρων, τα οποία αντιστοιχούν σ’ ένα μεταβατικό στάδιο μεταξύ βιωσιμότητας και θανάτου. Η εμφάνιση αυτών των ενδιάμεσων φαινοτύπων υποδεικνύει ότι η απενεργοποίηση των κυττάρων δεν είναι στιγμιαία, αλλά συμβαίνει μέσω σταδιακής αποδιοργάνωσης της κυτταρικής μεμβράνης και της μεταβολικής δραστηριότητας. Παράλληλα, παρατηρήθηκε φαινοτυπική ετερογένεια η οποία μπορεί να αποδοθεί στη διαφορετική απόκριση, που μπορεί να εμφανίζουν τα μεμονωμένα κύτταρα, λόγω είτε ανθεκτικότητας που μπορεί να διαθέτουν είτε από την επίδραση περιβαλλοντικών παραγόντων, όπως η θερμοκρασία. Συνολικά, τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης αναδεικνύουν την πολυπλοκότητα της μικροβιακής απόκρισης στο Benzalkonium Chloride και υπογραμμίζουν τη σημασία της ανάλυσης σε επίπεδο μεμονωμένων κυττάρων για να εκτιμηθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια η αποτελεσματικότητα των απολυμαντικών. Η κατανόηση των ενδιάμεσων αυτών καταστάσεων και της ετερογένειας τους είναι κρίσιμη για τον σχεδιασμό πιο αποτελεσματικών στρατηγικών απολύμανσης και τη διασφάλιση της ασφάλειας των τροφίμων.
Μελέτη της αποτελεσματικότητας και της επίδρασης συμβατικών και βιοπροστατευτικών προϊόντων στο μεταβολισμό του Colletotrichum acutatum, παθογόνου αιτίου του γλοιοσπορίου της ελιάς, με εφαρμογή μεταβολομικής
Βάσιου, Ελευθερία Π., 2026-05-06. Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αθήνα
Η παρούσα διπλωματική εργασία είχε ως αντικείμενο τη διερεύνηση της αποτελεσματικότητας συμβατικών δραστικών ουσιών και βιοπροστατευτικών προϊόντων (ωφέλιμα βακτήρια) έναντι στελεχών του σύμπλοκου είδους Colletotrichum acutatum, του παθογόνου αιτίου της πιο καταστρεπτικής μυκητολογικής ασθένειας της ελιάς, του γλοιοσπορίου. Στο πλαίσιο αυτό, πραγματοποιήθηκε απομόνωση και μοριακή ταυτοποίηση του παθογόνου από προσβεβλημένους ελαιόκαρπους που συλλέχθηκαν από ελαιώνες του Αγροτικού Ελαιουργικού Συνεταιρισμού (ΑΕΣ) «Νηλέας» (Π.Ε. Μεσσηνίας). Αρχικά, αξιολογήθηκε η παθογόνος ικανότητα επιλεγμένων στελεχών του παθογόνου σε ώριμους και άγουρους καρπούς των ποικιλίων «Καλαμών» και «Κορωνέικη» αντίστοιχα, όπου τα στελέχη διαφοροποιήθηκαν αισθητά, με το PLS 1261 να ξεχωρίζει εμφανίζοντας την υψηλότερη παθογόνο ικανότητα. Η παρουσία νύγματος επιτάχυνε την εξέλιξη της ασθένειας, ενώ στην περίπτωση των άγουρων καρπών ήταν απαραίτητη για την έναρξη της. Παράλληλα, μελετήθηκε in vitro η ευαισθησία των στελεχών αυτών σε εγκεκριμένες δραστικές ουσίες της κατηγορίας των στρομπιλουρινών και των τριαζολικών. Η βιοδοκιμή αυτή ανέδειξε κυμαινόμενη αποτελεσματικότητα μεταξύ των δραστικών ουσίων, με τις στρομπιλουρίνες pyraclostrobin και trifloxystrobin να εμφανίζουν την υψηλότερη αποτελεσματικότητα, ενώ αντίθετα το kresoxim-methyl ήταν το πλέον αναποτελεσματικό. Το στέλεχος PLS 1261 διαφοροποιήθηκε ξανά, παρουσιάζοντας μειωμένη ευαισθησία στις στρομπιλουρίνες trifloxystrobin, azoxystrobin και kresoxim-methyl. Στη συνέχεια, επιλεγμένα βακτηριακά στελέχη Bacillus spp. και Pseudomonas spp. αξιολογήθηκαν in vitro ως προς την ανταγωνιστική τους δράση έναντι στελεχών του παθογόνου και ως προς την ικανότητα παραγωγής υδρολυτικών ενζύμων. Τα στελέχη PLS 591 (Bacillus sp.) και PLS 805 (Pseudomonas sp.) ξεχώρισαν ως οι πλέον αποτελεσματικοί παράγοντες βιολογικής καταπολέμησης εμφανίζοντας ικανοποιητικά ποσοστά παρεμπόδισης της μυκηλιακής ανάπτυξης και ένα ισχυρό ενζυμικό οπλοστάσιο. Παράλληλα, το στέλεχος PLS 1261 χαρακτηρίστηκε ως λιγότερο ευαίσθητο στην ανταγωνιστική δράση των στελεχών Pseudomonas spp. Η μελέτη ολοκληρώθηκε με τη διερεύνηση της επίδρασης τριών στρομπιλουρινών και δυο βακτηριακών στελεχών στον μεταβολισμό του στελέχους PLS 1261, μέσω GC/EI/MS μεταβολομικής ανάλυσης. Παρουσία των στρομπιλουρινών, τα δεδομένα αναδεικνύουν την αναδιοργάνωση του κεντρικού μεταβολισμού του παθογόνου, με το pyraclostrobin να επιφέρει εντονότερη μεταβολική απόκριση με αύξηση των επιπέδων μεταβολιτών που σχετίζονται με μηχανισμούς απόκρισης στο stress (L-proline, erythritol), διαταραχή του TCA αλλά και του μεταβολισμού της L-lysine. Η δραστική ουσία trifloxystrobin συσχετίστηκε κατά κύριο λόγω με μεταβολές στον λιπιδικό μεταβολισμό του παθογόνου αλλά και με την διαταραχή του μεταβολισμού της L-lysine, ενώ η δραστική ουσία kresoxim-methyl είχε ηπιότερη επίδραση στο μεταβολικό προφίλ του παθογόνου. Η συγκαλλιέργεια με το στέλεχος PLS 591 προκάλεσε τροποποίηση του ενεργειακού μεταβολισμού του παθογόνου, με πιθανές ενδείξεις ενεργοποίησης του glyoxylate cycle, ενώ οδήγησε και στην αύξηση μεταβολιτών όπως η L-proline και η erythritol, υποδηλώνοντας την προσαρμοστική ικανότητα του παθογόνου σε συνθήκες stress. Όσον αφορά το στέλεχος PLS 805, η παρουσία του δεν τροποποίησε τόσο έντονα τον TCA αλλά παρατηρήθηκαν μεταβολές στο μονοπατι των πολυαμινών (L-ornithine, putrescine, spermidine), υποδηλώνοντας διαταραχή της κυτταρικής ισορροπίας. Συνολικά, τα αποτελέσματα της μελέτης αναδεικνύουν την διαφορετική επίδραση των συμβατικών και βιολογικών παραγόντων στο μεταβολισμό και στη φυσιολογία ενός στελέχους του παθογόνου με υψηλή προσαρμοστικότητα (μειωμένη ευαισθησία σε στρομπιλουρίνες – υψηλή παθογόνος ικανότητα), ενώ παράλληλα υπογραμμίζουν την δυναμική των ωφέλιμων βακτηρίων για την ανάπτυξη βιοπροστατευτικών προϊόντων στο πλαίσιο της πράσινης μετάβασης και της βιώσιμης φυτοπροστασίας των καλλιεργειών.